Wel eens gehoord van Daniël de Lange?

Daniël de Lange (1841-1918), componist, dirigent, muziekpedagoog, cellist, organist en de  eerste professionele, dat wil zeggen betaalde, muziekcriticus van Nederland. (Zijn recensies golden als toonaangevend en werden gevreesd door menig musicus.)

Daniël de Lange werd in een muzikale familie geboren en begon zijn muzikale opleiding bij zijn vader. Hij studeerde aan het conservatorium van Brussel, waar hij zich specialiseerde in cello en compositie. Na zijn afstuderen in 1858 ging hij, 19 jaar oud, al les geven aan het  conservatorium van Lviv. In 1864 vertrok hij naar Parijs, waar hij werkte als organist en koordirigent. Hier componeerde hij o.a. zijn symfonie nr. 1 in c-klein, opus 4.

In Parijs raakte De Lange sterk beïnvloed door de Franse muziek – daar waren zijn contacten met Berlioz, Lalo, Bizet en Massenet ongetwijfeld debet aan. Zijn verblijf in Parijs werd abrupt beëindigd door de Frans-Duitse Oorlog in 1870, waardoor hij genoodzaakt was terug te keren naar Nederland. Eenmaal terug in Nederland, bleef hij actief in het muziekonderwijs. Hij was in 1884 een van de oprichters van het Amsterdams Conservatorium, waarvan hij van jarenlang directeur zou zijn. Zijn invloed als muziekpedagoog en dirigent was enorm. Maar daarnaast componeerde De Lange dus ook. Zijn werken werden gewaardeerd om hun diepgang en muzikaliteit.

In 1914 vertrok hij naar de Verenigde Staten, naar het hoofdkwartier van de theosofische gemeenschap in Point Loma, Californië. Daar kreeg hij de leiding over het Isis Conservatory of Music. Daniël de Lange overleed er op 31 januari 1918.

Heel veel composities van Daniël de Lange zijn er niet; een deel van zijn composities is onvindbaar. Wat er wel is, zijn diverse liederen, koorwerken, een celloconcert en de eerste symfonie in c mineur op. 4. Twee liederen van De Lange, “Het muizeke” en “Hollands zee” werden opgenomen in de populaire liedbundel “Kun je nog zingen, zing dan mee”. In de bundel “Lenteleven” van de Nederlandse Protestantenbond staan ruim 40 liederen van De Lange.

Aan het eind van de 20e eeuw is een hernieuwde belangstelling ontstaan voor het werk van Daniël de Lange. Het verloren gewaande Requiem (1867, gecomponeerd in Parijs) werd teruggevonden en zijn symfonie opus 4 werd heruitgegeven. Ook is inmiddels een flink aantal van zijn liederen opgenomen door diverse Nederlandse musici.